Maciej Grzeszczuk – ZnanyLekarz.pl

Joanna Strzelecka – ZnanyLekarz.pl

Angelika Drążkiewicz – ZnanyLekarz.pl

Napotykając trudności

Niestety bieganie wiąże się z ryzykiem. Pojawiają się kontuzje: biodra, kostki, dolnej części pleców i kolana. Dlaczego? To, że jesteśmy stworzeni do biegania, nie oznacza, że robimy to dobrze. Więcej też siedzimy niż biegamy, a braku ruchu przez cały dzień nie da się nadrobić, biegając przez godzinę.

Jest też wiele uderzeń, które przenoszą się na stopę i wysyłają siły w górę przez kolano i biodro. Przy każdym uderzeniu stopy o podłoże przenoszona jest nawet 7-krotność masy ciała. Nawet przy prawidłowej mechanice biegu siły reakcji podłoża powodują mikrourazy i  nadwyrężenie niektórych części ciała, co prowadzi do kontuzji.

Jest niezaprzeczalnym faktem, że jeśli biegasz, to prędzej czy później coś zacznie cię boleć. Co więc możesz zrobić, aby zminimalizować ból i szybko się wyleczyć? W takiej sytuacji korzystna okazuje się terapia laserowa tkanek głębokich.

Laseroterapia jest koniecznością w procesie regeneracji i leczenia urazów, ale powinna być również stosowana przed biegiem i po nim w celu poprawy wydajności, minimalizacji zmęczenia mięśni i zmniejszenia ryzyka urazów.

Terapia laserowa tkanek głębokich pozwala na leczenie wielu obszarów w krótkim czasie, dzięki czemu można ją wykonywać tak często, jak jest to potrzebne. Zabieg laserem zastosowany przed biegiem na łydki, mięśnie czworogłowe, pośladki, ścięgna udowe i dolną część pleców pomaga przygotować tkanki do optymalnego skurczu i kontroli, a rozszerzone dzięki niemu naczynia krwionośne przyspieszają rozgrzewkę.

Zabieg wykonany po biegu wspomaga regenerację i wydłuża czas trwania procesów metabolicznych. Dzięki niemu uzyskasz również zmniejszenie opóźnionej bolesności mięśniowej. Im szybciej i skuteczniej zregeneruje się twoje ciało, tym szybciej będziesz mógł wrócić do treningu. Im więcej będziesz trenował, ruszając się prawidłowo, tym lepszy staniesz się w bieganiu. Upewnij się tylko, że stosujesz zabiegi laserem na te same obszary przed wyścigiem i po nim. Bycie proaktywnym w dbaniu o sprawność fizyczną może znacznie zmniejszyć ryzyko kontuzji.

Laseroterapia w leczeniu kontuzji sportowców i osób aktywnych fizycznie

Zawodowi sportowcy są poddawani ogromnym obciążeniom fizycznym. Duża liczba treningów, meczów i wydarzeń sportowych w sezonie połączona z niewielką ilością czasu na regenerację prowadzi do zmęczenia i większego ryzyka występowania urazów. W takiej sytuacji w wielu przypadkach stosowanie klasycznych zabiegów rehabilitacyjnych może być niewystarczające.

Okazuje się jednak, że sposobem na duże przeciążenia fizyczne u sportowców jest terapia laserowa. Może ona pomóc w zachowaniu zdrowia i poprawie wyników sportowych w trakcie całego sezonu. Po zakończonym sezonie natomiast może służyć do zmniejszenia bólu (który pojawia się w wyniku przeciążenia mięśni w trakcie sezonu) i pełnej regeneracji tkanek.

Badania wykazują, że laseroterapia jest skuteczna, chociażby w szybszej regeneracji mięśni.

Świadczy o tym poprawa biomarkerów związanych ze stanem zapalnym czy stresem oksydacyjnym po zastosowaniu terapii laserowej. Inne badania dowodzą z kolei, że użycie laseroterapii przed sesją treningową może przyczynić się do wykonania większej liczby powtórzeń w danym ćwiczeniu oraz poprawić siłę maksymalną i wydolność tlenową.

Niskoenergetyczna terapia laserowa (LLLT) umożliwia również powrót do pełnej sprawności i radzenie sobie z przewlekłym bólem także po zakończeniu kariery sportowej.

Sportowcy po zabiegach laserem zauważają i odczuwają większy zakres ruchu w danej kończynie, redukcję bólu oraz mniejsze napięcie w poszczególnych grupach mięśni.

Terapia laserowa jest więc nie tylko sposobem na leczenie kontuzji wśród sportowców i metodą pozbywania się bólu, ale również okazją do poprawy zdrowia u osób aktywnych fizycznie.

Prozdrowotne właściwości terapii laserowej są niepodważalne – zarówno u sportowców, jak i u osób aktywnych fizycznie. Każda dyscyplina sportowa rządzi się jednak swoimi prawami, także w zakresie rehabilitacji i zapobiegania urazom. Zobaczmy, jak wykorzystuje się laseroterapię u zawodników poszczególnych dyscyplin sportowych na przykładzie koszykarzy, baseballistów i piłkarzy. Przedstawione poniżej fakty mogą posłużyć zarówno sportowcom zawodowym, jak i sportowcom amatorom do ochrony zdrowia oraz do zwiększenia ich potencjału sportowego w dowolnej dyscyplinie.

Terapia laserowa u koszykarzy

Za najlepszą ligę koszykarską na świecie uznawana jest NBA, w której w sezonie zasadniczym rozgrywa się 82 mecze. Na najlepsze drużyny czekają jeszcze play-offy, wiążące się z rozgrywaniem kolejnych kilku lub kilkunastu pojedynków. Koszykówka stawia bardzo duże wymagania nie tylko przed zawodnikami NBA, ale również przed graczami w innych ligach. Warto przypomnieć, że do wysiłku związanego z grą w klubie należy również dodać trud gry w reprezentacji krajowej, związany z międzynarodowymi rozgrywkami (np. igrzyska olimpijskie, mistrzostwa świata).

Terapia laserowa jest często stosowana w koszykówce – i to z sukcesami.

Doskonałym przykładem jest reprezentacja USA, która korzystała z laseroterapii podczas Igrzysk Olimpijskich w Londynie w 2012 r., gdzie zdobyła złoty medal. Dzięki właściwemu wykorzystaniu tej formy terapii zawodnicy unikali poważnych kontuzji zarówno podczas treningów, jak i meczów.

Według zgromadzonych informacji laseroterapia była w stanie uporać się z każdym rodzajem kontuzji. Ponadto terapia ta była przydatna w łagodzeniu bolesnych następstw urazów ostrych i wpływała pozytywnie na tempo leczenia kontuzji.

Terapia laserowa u baseballistów

Baseball cechuje się intensywnym harmonogramem rozgrywania meczów. Drużyny muszą być gotowe na pojedynki odbywające się prawie codziennie od marca przynajmniej do końca września. Taki schemat rozgrywek wiąże się z intensywnością – nie tylko treningów, ale również życia (np. podróżowanie z miejsca na miejsce). Zawodnicy szukają więc sposobów, aby grać bez bólu i w pełnym zdrowiu.

W wyniku tego zdarzają się sytuacje, w których terapii laserowej poddawane jest ramię miotacza. W ten sposób staw barkowy ulega rozgrzaniu, co zapobiega sztywności i tym samym optymalizuje wydajność na boisku. Laseroterapię stosuje się również w przypadku ostrych stanów niektórych urazów, aby zmniejszyć obrzęk, poprawić krążenie krwi i ułatwić drenaż limfy.

Leczenie kontuzji baseballistów z użyciem terapii laserowej

W jakich dolegliwościach i przypadkach stosuje się laseroterapię w baseballu?

• Shin splints (zespół ciasnoty przedziałów powięziowych okolicy mięśni podudzia) – łagodną poprawę widać już po pierwszym zabiegu, natomiast znaczną poprawę obserwuje się po 3, 4 sesjach terapii laserowej.
• Zapalenie ścięgna w ramieniu – zabiegi pozwalają rozgrzać sportowca przed rzutem i w porównaniu z innymi metodami leczenia zmniejszają bolesność oraz zmęczenie po wykonaniu rzutu.
• Nadwyrężenie stożka rotatorów – działanie przeciwzapalne laseroterapii zmniejsza bolesność, a także zwiększa zakres ruchu na wczesnym etapie rehabilitacji, co przyspiesza powrót do ćwiczeń.
• Częściowa meniscektomia przyśrodkowa – baseballiści, którzy zostali poddani terapii laserowej dzień po operacji, osiągają pełny pasywny zakres ruchu do trzeciego dnia, a ból znacznie maleje lub całkowicie znika (bez laseroterapii taki wynik był osiągany nie wcześniej niż po upływie tygodnia).
• Artroskopia – zabiegi laserowe skracają czas gojenia się ran i umożliwiają zdjęcie szwów już po 8 dniach (bez laseroterapii szwy są zazwyczaj usuwane po 10–14 dniach).
• Rekonstrukcja więzadła pobocznego łokciowego – zastosowanie lasera zmniejsza tkankę bliznowatą i zwiększa aktywność naczyń krwionośnych na tym obszarze.
• Zapalenie powięzi podeszwowej – w przypadku 70–80% pacjentów objawy ustępują po 12–16 zabiegach laserowych, które powinny być rozłożone na przestrzeni 4–6 tygodni (3 zabiegi w tygodniu).
• Zapalenie ścięgna Achillesa – w około 75% przypadków laseroterapia okazała się skutecznym sposobem leczenia tego urazu wśród sportowców; do osiągnięcia takich rezultatów potrzeba około 20 zabiegów (w ciężkich przypadkach nawet 30).
• Nerwiak Mortona – od 8 do 10 zabiegów gwarantuje skuteczność leczenia na poziomie około 85%.

Choć powyższe dane pochodzą ze środowiska baseballowego, laseroterapia może być stosowana w wymienionych urazach, kontuzjach i dolegliwościach bez względu na uprawianą aktywność fizyczną.

Toronto Blue Jays

Laseroterapia jest stosowana w Toronto Blue Jays – profesjonalnym klubie, występującym w MLB (Major League Basketball). Według zgromadzonych informacji zabiegi z użyciem lasera pozwoliły zmniejszyć natężenie bólu w przypadku różnych urazów. Terapia przyczyniła się także do skrócenia okresu, w którym zawodnik nie uczestniczy w grze z powodu kontuzji. Tym samym zabiegi sprawiają, że drużyna ma do dyspozycji większą liczbę zdrowych zawodników.

Terapia laserowa u piłkarzy

Laseroterapia jest skuteczna w leczeniu tendinopatii ścięgna podkolanowego, która relatywnie często występuje u piłkarzy. Badania na sportowcach w wieku 18–36 lat wykazały, że terapia laserowa o dużej mocy zredukowała skalę bólu o ponad 60% i jednocześnie zwiększyła izokinetyczny szczytowy moment obrotowy (ang. isokinetic peak torque – IPT) o 13,18%.

Tendinopatia ścięgna podkolanowego może również występować u biegaczy długodystansowych, sprinterów i hokeistów. Choć leczenie i rehabilitacja powinny być dobierane indywidualnie, to laseroterapia może być wykorzystywana w leczeniu tendinopatii niezależnie od dyscypliny sportowej lub uprawianej aktywności fizycznej.

Terapia laserowa jest wykorzystywana nie tylko w leczeniu kontuzji u sportowców, ale służy również do poprawy wydajności mięśni.

Jedno z badań przeprowadzone na zdrowych piłkarzach płci męskiej wykazało, iż laseroterapia o dużej mocy może poprawiać IPT, a także wyniki testów funkcjonalnych.

W innym badaniu, również wykonanym na piłkarzach, zaobserwowano natomiast wzrost wydolności tlenowej i zmniejszenie stanów zapalnych mięśni po zastosowaniu terapii laserowej przed intensywnym testem biegowym na bieżni. Obniżeniu uległy też poziomy m.in.: kinazy kreatynowej i dehydrogenazy mleczanowej we krwi oraz markera stanu zapalnego IL-6.