Opadanie stopy - przyczyny, skutki i sposoby leczenia

This article should take about 4 minutes to read.

Idziesz chodnikiem i nagle bez wyraźnej przyczyny potykasz się o własną stopę. Innym razem zauważasz, że musisz nienaturalnie wysoko unosić kolano, aby nie szurać czubkiem buta po ziemi. Zdarza się, że słyszysz charakterystyczne „klapanie” swojej stopy o podłoże. Każda z wymienionych sytuacji może wskazywać na opadanie stopy. Chociaż w większości przypadków przyczyna tkwi w problemie neurologicznym, zdarza się, że źródła opadającej stopy są znacznie poważniejsze. W dalszej części artykułu wyjaśnimy Ci mechanizm tego zjawiska i pokażemy, jak wygląda rehabilitacja. Nie lekceważ sygnałów, wysyłanych przez Twoje ciało. Skontaktuj się ze specjalistami i zweryfikuj, co naprawdę Ci dolega.

Czym właściwie jest „opadająca stopa”?

Opadająca stopa (ang. foot drop) nie jest chorobą samą w sobie, lecz objawem. Oznacza niemożność wykonania zgięcia grzbietowego stopy – czyli ruchu uniesienia palców i grzbietu stopy do góry (w stronę piszczeli). W rezultacie osoba z opadającą stopą nie jest w stanie chodzić prawidłowo, tylko musi stawiać kroki, zaczynając od palców. Ponadto brak pełnej kontroli w stopie wymusza nienaturalnie wysokie unoszenie nogi – w przeciwnym razie nastąpiłoby zahaczenie stopą o podłoże.

W dłuższej perspektywie taki sposób poruszania się, prowadzi do nadmiernego napięcia poszczególnych mięśni, stawów, ścięgien i więzadeł. W rezultacie powstają przeciążenia, a to wywołuje ból, stan zapalny, ograniczenia ruchomości i zaburzenia funkcjonalności w innych obszarach ciała.

Co jest przyczyną opadającej stopy?

Opadająca stopa to dolegliwość o złożonym podłożu. Zazwyczaj bierze się z uszkodzenia szlaków nerwowych, które są odpowiedzialne za sterowanie mięśniami prostowników stopy (głównie mięśniem piszczelowym przednim). Najczęstszym winowajcą jest porażenie nerwu strzałkowego, który z racji swojego płytkiego przebiegu w okolicy głowy kości strzałkowej (pod kolanem), jest niezwykle podatny na urazy mechaniczne, złamania czy ucisk (np. w przebiegu zespołu ciasnoty powięziowej).

Źródło problemu może również znajdować się wyżej. Bardzo często opadanie stopy jest skutkiem dyskopatii w odcinku lędźwiowym kręgosłupa (zazwyczaj na poziomie L4-L5). To właśnie tam przepuklina krążka międzykręgowego może uciskać korzeń nerwowy, odcinając impulsy biegnące do nogi.

Listę najczęstszych przyczyn uzupełniają poważne urazy miednicy i biodra. W ich wyniku może dojść do uszkodzenia nerwu kulszowego lub splotu krzyżowego. Poza tym opadanie stopy może być skutkiem chorób metabolicznych (np. cukrzycy) czy schorzenia ośrodkowego układu nerwowego (np. udaru mózgu, stwardnienia rozsianego).

Główna przyczyna opadania stopy może być zatem zlokalizowana na trzech różnych poziomach:

poziom kolana (uszkodzenie nerwu strzałkowego),
poziom kręgosłupa (dyskopatia lędźwiowa),
poziom centralny (udar mózgu).

Ze względu na tak szeroki zakres potencjalnych czynników ryzyka, które wykraczają poza samo uszkodzenie nerwu, bardzo ważnym elementem leczenia jest precyzyjna diagnoza. Dzięki niej możliwe jest zaplanowanie rehabilitacji w taki sposób, aby rozwiązać problem i poprawić jakość życia pacjenta.

Diagnostyka w Profizjoclinic – nie zgadujemy, tylko badamy

W przypadku opadającej stopy, jak najszybciej skontaktuj się ze specjalistą physiotherapist. Ten objaw może sygnalizować poważne zagrożenie – uraz, udar czy nawet zmiany nowotworowe. Nie ma tu miejsca na domowe sposoby czy zwlekanie z wizytą. Im wcześniej skonsultujesz się z lekarzem, tym szybciej poznasz diagnozę. W Profizjoclinic stawiamy na precyzyjną i rozbudowaną diagnostykę.

Przede wszystkim przeprowadzamy wywiad medyczny, a następnie wykonujemy testy funkcjonalne i neurologiczne. Analizujemy Twój chód, sprawdzamy siłę mięśniową i odruchy, a także czucie.
Aby precyzyjnie zlokalizować miejsce, które uciska nerw, przeprowadzamy badanie USG. Dzięki niemu oceniamy stan nerwu w tkankach miękkich. W niektórych przypadkach konieczne może okazać się również wykonanie rezonansu magnetycznego. Czasami niezbędne jest także badanie EMG (elektromiografia) i ENG (elektroneurografia).

Szybka i trafna diagnoza to jedyna droga do zaplanowania skutecznego programu rehabilitacji.

Jak wygląda rehabilitacja opadającej stopy?

Fundamentem skutecznej terapii jest zawsze dotarcie do źródła problemu. Najpierw musimy więc usunąć czynnik, który „odciął zasilanie” Twojej stopie. Leczenie opadającej stopy to proces wymagający cierpliwości i systematyczności. Rokowania są zazwyczaj dobre. Większość pacjentów, którzy sumiennie przechodzą przez rehabilitację, odzyskuje sprawność. Najważniejsza jest wytrwałość i współpraca z fizjoterapeutą, który zaplanuje cały proces i będzie nadzorował powrót do zdrowia.

Plan rehabilitacji zawsze jest dopasowywany do konkretnego przypadku. Może obejmować m.in.: specjalistyczne techniki manualne, elektrostymulacje czy ćwiczenia wzmacniające (także wykonywane w domu przez pacjenta). Powodzenie rehabilitacji zależy w głównej mierze od samego pacjenta: im większa regularność i sumienność, tym wyższa szansa na szybszy powrót do sprawności. Warto dodać, że w niektórych przypadkach jedynym rozwiązaniem jest leczenie operacyjne. Jednak nawet w takiej sytuacji, po operacji rehabilitacja wciąż jest niezbędna.

Opadanie stopy – sygnał, którego nie można ignorować

Although opadająca stopa może wskazywać na poważne zagrożenie dla zdrowia i życia (np. udar mózgu, choroby nowotworowe), w większości przypadków możliwe jest odzyskanie sprawności. Często jest to skutek ucisku na nerw, który można wyleczyć, stosując odpowiednią terapię i rehabilitację. Kluczowy jest jednak czas: im szybciej zgłosisz się po pomoc, tym większa szansa na pełny powrót do zdrowia.

Jeśli zauważyłeś u siebie opadającą stopę, skontaktuj się z naszymi specjalistami. W Profizjoclinic znajdziemy przyczynę Twojego problemu i pomożemy Ci odzyskać kontrolę nad swoim ciałem.